Missen wat je niet had...

Dat ene moment dat je hele wereld in elkaar stort...

Ik was kwaad, ik was verdrietig, ik was woedend, ik was jaloers, ik was gebroken, ik wàs zwanger.

10 weken om precies te zijn. Toen ik opstond voelde iets niet juist, ik voelde me anders, niet misselijk... En toen ik dat minidruppeltje bloed zag, wist ik het.

 

4 uur heeft het nog geduurd voordat ik bij de gynaecoloog terecht kon, om dan te horen. "Alles is perfect, maar het hartje klopt niet." Wie zegt dat nu?! Alles is perfect? Nee! Niet alles is perfect, want dan klopte het hartje nog! De vorige keer klopte het! Nu bleef het stil...

 

Ik heb niet gehuild, mijn tranen voor nu waren al op. Pas op de parkeerplaats, ver van de vrouwen in de wachtzaal vandaan, was het weer zover.

 

Ik had het zelf nooit durven dromen. Het was gewoon zo perfect in alle opzichten. En ik dacht echt dat ik nu eens geluk had.

En dat was ook zo, voor die vijf weken dat ik het wist.

 

Maar nu kan ik me alleen maar vastklampen aan het feit dat de natuur heeft beslist dat het niet perfect was en dat wij, in het ergste geval, bij een latere controle niet zelf hebben moeten beslissen om het te beëindigen omdat er iets ernstigs mis was.

 

De pijn en het verdriet blijven. Ik kan niet eens zeggen dat ik iemand verloren ben, het was gewoon iets, een droom die heel even werkelijkheid was. En dat is moeilijk. Ik kan er geen gezicht opplakken, geen naam, enkel een geboortedatum die gewoon voorbij zal gaan zoals elke andere gewone dag.

 

Waarom is het misgegaan? "Een dominosteentje stond niet juist" Ik heb niets verkeerd gedaan of gegeten of gedronken. We hadden gewoon pech. Mijn man maakt hier geluk van; we hadden gewoon geluk... Dat de natuur voor ons heeft beslist.

Ik wilde dat ik zo positief kon denken als hem. Hij wilde zelfs samen met mij naar de winkel gaan om een roze bril te kopen. Wat hou ik toch van die idioot.

 

Ik weet dat ik heus niet alleen ben (1 op 5). Maar als je al die zwangere (klagende!) vrouwen ziet, dan voelt dat zo wel.

Maar dan probeer ik eraan te denken dat ieder zijn verhaal heeft. Voor hetzelfde geld is die, op dit moment irritante vrouw, wel al jaren aan het proberen en is het nu eindelijk gelukt (je weet het niet).

 

Sometimes you are not given what you want, because something better is planned for you instead. Daar gaan we dan maar van uit.

 

x R x

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0