Clichés in een modern huishouden

Wie doet wat in het huishouden?

Bestaan er mama- en papa-taken?

 

De taakverdelingen in het huishouden. Meestal zijn het onuitgesproken afspraken en soms is er een echte taakverdeling. Bij ons gaat het om het eerste. Ik kan me niet herinneren dat we ooit hebben afgesproken dat (bijvoorbeeld) mijn man de vuilniszakken buitenzet *cliché* en dat ik insta voor de bankzaken...

 

Zo is het ook gegaan met de "taken" voor ons zoontje:

 

Ik denk dat het gewoon aangeboren is, het moedertje spelen. Het gaat gewoon automatisch. In het begin kan je nog zeggen "de man kan geen borstvoeding geven" maar na een tijdje houdt dat ook op en dan is het toch nog altijd moi die meestal het monstertje eten geeft. Ondertussen doet mijn man dan wat 'mannendingen'. "Als jij  de kleine eten geeft dan controleer ik even de kelder" En weet je, I don't mind, at all!

 

Ik zal het nog wel ergens eens vermeld hebben, maar mijn man en ik werken dus in (onverenigbare) posten. Dus dan komt het weleens voor dat mijn man "weekend" heeft, terwijl ik moet gaan werken. Met als gevolg dat manlief eens met de kleine kan thuisblijven… Dan besef je toch wel hoeveel dingen je automatisch zelf doet (en blijft doen) zonder hulp te vragen.

 

Zo was fruit- en groentepap maken, een half jaar geleden, voor mij een dagelijkse gewoonte geworden, terwijl mijn man er in het begin een kookboek bij wilde nemen... Want ik zou nooit verteld hebben hoe ik die fruitpap maak en ik had zeker niet vermeld dat er nog een portie groentepap in de diepvriezer stond ;)

Ondertussen eet het monstertje al gewoon mee van tafel (en als je niet oplet, dan is jouw bord ook leeg!) Maar voordat ik laatst naar het werk mocht vertrekken, moest ik toch even vermelden wat de man voor het monstertje mocht klaarmaken en alles werd netjes opgeschreven.

 

Maar echt, de stomste dingen worden hier soms gevraagd. Dingen waarvan ik denk "Jij woont hier toch ook, niet??" Waar liggen de rompertjes? Hoeveel schepjes poedermelk? Waar ligt de Perdolan? Really?

 

Ik ben blij met de vader-zoon-tijd, want ik voel me soms wel schuldig omdat het lijkt alsof ik alle tijd met ons zoontje kan doorbrengen terwijl mijn man moet werken. Ik had zwangerschaps- en borstvoedingsverlof en dus alle tijd om al die baby-dingen te leren, mijn man moet het met veel minder tijd doen. Naast ons werk-werk, hebben we thuis ook nog eens verbouw-werk... Dus als er na het werk ook nog eens wordt verbouwt, dan blijft er weinig tijd over. Zodoende antwoord ik graag op zijn (stomme) vragen :)

 

Want meestal zijn het de kleine dingetjes die, zo logisch lijken voor de één, maar een hele opgave zijn voor de ander: Waar liggen de bavetjes? Zou ik hem al in bed leggen? Ruik eens (geen verdere uitleg nodig) Moet hij morgen naar de opvang? Zouden we naar de dokter moeten gaan? Vragen voor hem, vragen voor mij. En soms zelfs vragen voor de oma.

 

Als ik na de werkdag thuiskom en mijn twee ventjes samenzie, dan ben ik stiekem toch wel heel trots… VOORAL als mijn man er ook nog aan gedacht heeft om wat in het huishouden te doen, wat niet zo vanzelfsprekend is met een kleintje dat zich dolgraag vastklampt aan je broekspijpen en met plezier meehelpt in het huishouden (geen borstel, stofzuiger, hamer of schroevendraaier is nog veilig).

Maar de "taken" zijn bij ons dus over het algemeen wel goed verdeeld. Als ik vroeg moet opstaan de volgende ochtend, dan staat mijn man ’s nachts op en als hij de volgende ochtend vroeg uit de veren moet, dan ben ik van dienst ’s nachts. Voor het eten geven, wassen, verschonen en in bed stoppen, hebben we geen rolverdeling of routine. Dan is het gewoon hoe het ons uitkomt, of wanneer ik vind dat er ook nog eens wat vader-zoon-tijd moet zijn ;)

 

Hoe zijn bij jullie de taken verdeeld? Is er sprake van het echte mama-patroon of zijn jullie aan elkaar gewaagd?

 

x R x

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Liesbeth (dinsdag, 06 september 2016 21:54)

    Grappig dat die mannen toch nooit weten waar dat iets ligt in huis zodra de vrouw thuis is. Hoe zouden ze dat doen als wij er niet zijn vraag ik me soms af!