Opvoeden doe je niet alleen #mindyourownbusiness

Hoe doe je dat eigenlijk... opvoeden? En wie bepaalt de regels? Ijsjes of geen ijsjes? :p

Opvoeden... Kan iemand me daar eens even de definitie van geven? Want ik vraag me soms wel eens af wat dat precies inhoudt, dat opvoeden. En als dat dan toch zo belangrijk is, waarom leren we dit dan niet op school? Waarom is het toch dat er zoveel lifestyle zaken niet aan bod komen? Ik heb nooit leren koken maar ik weet wel wanneer de Middeleeuwen beginnen. :)  

En opvoeden... daar had ik wel wat tips over willen hebben... 

 

Even terugkomen op de definitie. Dit zegt Wikipedia erover:

Opvoeden beoogt behalve socialisatie een kind tot zelfstandigheid te brengen. De westerse opvoeding is er hoofdzakelijk op gericht het kind te helpen mondig te worden, dat wil zeggen, in staat tot bekwaam en moreel en betrouwbaar deelnemen aan samenleving en 'zelfvorming' (Langeveld). In de meeste gevallen wordt deze term gebruikt voor kinderen, die tijdens hun jeugd de gewoontes, normen en waarden van hun omgeving worden bijgebracht.

 

In bredere zin betreft opvoeding ook het leren te leven als mens in deze maatschappij. In regel voeden volwassenen, vooral gezinsgenoten en (onderwijs)professionals, maar ook babysitters enz., een kind op door het te leren mondig, bekwaam, zelfstandig en verantwoordelijk te leven. Gelet op de belangrijke voorbeeldfunctie spelen echter ook andere jongeren een beduidende rol, soms zelfs in de vorm van formele delegatie van opvoedtaken aan oudere kinderen, bijvoorbeeld wanneer de ouders door het beroepsleven in beslag worden genomen.

 

Oké, dus ik hoor mijn kind zelfstandig te laten worden. Dus ik moet het leren koken en hem mondig maken enzo... Oké, daar kan ik mee leven. :)  Dat moet ik kunnen. 

Maar dan die normen en waarden... Daar wringt het een beetje. Wat zijn mijn normen en waarden? Wat zijn jouw normen en waarden? Wat zijn die van mijn man en wat zijn die van mijn ouders? En wie heeft gelijk? En wie mag de stijfkop uithangen en er op gaan hameren? 

 

Oké, we zullen ze eens kort opsommen:

Mijn ouders: zij wilden van mij en van mijn broer vooral een cultureel onderlegd, intelligent kind maken. Veel museums en encyclopedieën. Weinig sociale zaken. Ik zeg altijd lachend tegen mijn mama: jij wil van iedereen een seut maken! :)

Mijn normen en waarden: dankbaarheid en respect. Wat je ook doet, wie je ook bent, we hebben niet alles in de hand. Respecteer iedereen en wees dankbaar. 

Die van mijn man: Wees sterk! Letterlijk en figuurlijk. Niet te veel emoties, en als iemand je op de speelplaats mept, dan mep je maar terug. (Oké husband, ik sta hier dus NIET achter hè!)

Die van mijn beste vriendin: Have fun en enjoy life (en be pretty).

 

Dus... wie heeft nu gelijk? Is het vooral veel kennis? Vooral veel leuke dingen doen en genieten? Nee, want ik hou van structuur. Moet je streng zijn en eisen dat je kinderen altijd meteen luisteren of is het best oké dat je met afleiden iets probeert te bereiken? Moet je geduld hebben of meteen straffen? De hoek in of iets wat je beloofd had terug afpakken (i hate that)? 

Kan je van alles iets meegeven? Dat kan je proberen, maar je moet wel consequent zijn natuurlijk.. want anders hebben je kinderen helemaal geen idee meer... 

 

Dus hoe goochel je al die opvoedingen in één geweldig lessenpakket en maak je het nog leuk ook? En hoe zorg je ervoor dat de juist personen mee opvoeden en hoe stuur je diegenen waar je minder fan van bent bij? Kan je je ouders of je man zeggen dat je het niet eens bent met bepaalde manieren van omgang met je kind? En wie zegt dan dat jij het wel bij het goede eind hebt? 

Is er ergens een handleiding? 

 

Ik ga even een aantal dingen opsommen die ik zelf hoop toe te kunnen passen. 

Achter 15 jaar ga ik deze punten nog eens overlopen met jullie en zien hoe ver ik geraakt ben. :)

 

  • Ik geloof niet in lijfstraffen, zelf geen klets op de poep
  • Ik ben dol op de geduldige aanpak, geen gebrul, geen gekrijs van mijn kant uit. °zen°
  • Ik haat teveel media. Please geen Playstation, Nintendo, Pokemon, Smartphone of andere shit die constant aan staat
  • Ik vind beweging belangrijk. Veel met de fiets en stappen. Geen "constant-in-buggy"kind please.
  • Snoep, koekjes, ijsjes. Een koekje per dag is meer als genoeg. Geen hele zakken, pakken, ... chips of dergelijke in die handjes
  • Ritme. Structuur. Elke dag. Slapen is een gemakkelijk ritueel en dat zal zo blijven. Mijn kind gaat op een kind-uur naar bed. 
  • Geen overload aan cadeau's en wat er gegeven wordt zal dankbaar worden onthaald. Geen verwend nestje.
  • Er zijn kinder-activiteiten en volwassenen-activiteiten. Ik vind het niet nodig om een kind elke keer weer 4u op restaurant te laten zitten of telkens mee te nemen op een shoppingtrip. Daar zijn opa en oma voor. 
  • Verjaardagsfeestjes moeten leuk zijn. Geen "overtref de rest" gedoe met excentrieke thema's en belachelijk veel cadeau's
  • Ouders zijn de volwassenen. Ruzie maken, discussiëren, ... zijn allemaal zaken die je afschermt. 
  • Je kan pas straffen als je ook beloont. Ik vind het heel belangrijk om te melden als iets goed gaat, als hij flink is geweest, ... 

 

Hebben jullie ook verschillen tussen de mensen die mee-opvoeden? Welke "stijl" in opvoeden passen jullie toe? 

 

En hebben jullie ook mensen waarvan je denkt: Stay away from my kids!!? Ik hoor soms verhalen over grootouders die de kinderen te hard verwennen. Die van mij doen het tegenovergestelde! Die zijn elke dag dat ze kunnen bezig met mijn Little One cultuur bij te brengen. En met cultuur bedoel ik niets hips hoor! Neenee, een bezoekje aan de plaatselijke harmonie, een deuntje op de accordeon, een fietstochtje, een rondje rommelmarkt, een bezoekje aan een museum.... En zo lief dat ze met hem zijn. Echt fantastisch! En gelukkig niet te veel ook niet hahaha, want daar wonen ze te ver voor. 

Maar wat als je nu ineens een juffrouw hebt die jouw kind onheus behandelt? En wat als je het echt oneens bent met de opvoeding van je man?? Wat doe je dan... want zoiets merk je pas als de kids er zijn... wegrennen is dan niet echt meer een gemakkelijke optie! En kritiek geven op je partners opvoeding waar je kind bij staat is ook geen optie. 

En wat als je ergens komt waar ze je kind de hele tijd ijsjes of snoepjes of chips toestoppen? Moet je dat dan afblokken? Maar dan denk ik: "nah, hiervoor ga ik de bitch niet uithangen". Maar als hij elke keer weer tien chocotoffs in zijn handen krijgt gepropt en ik zeg dat hij er ééntje mag opeten en die persoon in kwestie zegt achter mijn rug dat hij ze allemaal mag opeten. Welja, dan denk ik toch echt: "mind your own business!"

 

Of als mensen hun mening beginnen te verkondigen over opvoeding en insinueren dat jij iets doet wat niet hoort.

 

°zucht°

 

Ik zal maar gewoon mijn happy vibe houden en alle andere invloeden beschouwen als "levenservaring"

 

:)

 

x A x

 

 

 

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Kiss & Make-up (vrijdag, 09 september 2016 13:51)

    Ghoh ja, ik zou het ook niet weten denk ik hoe je verschillende visies samenbrengt zonder in de clinch te gaan met elkaar :-) Iedereen vindt altijd van zichzelf dat hij of zij gelijk heeft eh.