People with no kids don't know

Een baby, ja. Anders leven, nee??

Om even Michael McIntyre te citeren: People with no Kids don't know!

 

Personen zonder kinderen weten niet hoe het is. Waarbij "het" heel erg veelomvattend is... De meeste mensen zullen zich wel een beeld kunnen vormen hoe het is om kinderen te hebben, alleen twijfel ik daaraan als ik gesprekken hoor van sommige mensen zonder kinderen.

 

Maar om verdere duidelijkheid te scheppen, heb ik hier een filmpje:

*Tromgeroffel*

Volgens mij kan niemand dit niet grappig vinden. Maar zodra je kinderen hebt, dan wordt het ineens ook nog heel herkenbaar!

Zoals je uit de show van Michael McIntyre kan afleiden: niets is meer vanzelfsprekend.

Dat betekent niet dat je je leven moet "opgeven", dat je geen leuke dingen meer kunt doen of dat het leven met kinderen alleen maar om de kinderen draait. Maar je leven verandert gewoon, wat natuurlijk ook logisch is!

 

Hieronder volgen enkele uitspraken waarbij ik mezelf erop betrap dat ik met mijn ogen begin te rollen:

 

"Ik neem de kleine gewoon mee naar de film" Oké sommige mensen zullen hun baby naar de bioscoop kunnen nemen. Maar dit zal eerder een uitzondering zijn dan een regel. En ik wil niet degene zijn die, wanneer ik eindelijk eens in de bioscoop geraak, niets van de film te horen krijg vanwege het constante gekrijs van een baby (ik heb het niet over kinderen die geschikt zijn om naar een kinderfilm te gaan, maar mensen die hun kind van amper 6 maanden meenemen naar een actiefilm)

 

"Ik neem mijn pasgeboren baby dan wel mee in bad" In theorie, maar in praktijk? In principe zou het moeten lukken maar volgens mij is het totaal niet praktisch (als je alleen thuis bent): bad laten vollopen (kindertemperatuur*) - jezelf uitkleden - baby uitkleden - baby naast het bad neerleggen - in bad kruipen - baby van de grond plukken - baby wassen - euhm jezelf niet wassen door gebrek aan handen - baby terug naast het bad neerleggen - uit bad komen - baby oprapen, afdrogen en omkleden - jezelf afdrogen en omkleden - Klaar! *Volgens mij ben ik niet de enige die begint te rillen bij kindertemperaturen....

 

"Feestje? Ja, natuurlijk!" Elke week opstap gaan? Nee, je wilde een kind, nu heb je er één en dan zorg je er ook voor. Je kan wel af en toe eens op stap gaan en beroep doen op je partner of een babysit, maar zeker niet elke week. Maar dat is natuurlijk mijn mening, please don't shoot me! :)

 

"Ik geef wel mijn sport niet op!" Natuurlijk niet! Wie zegt dat je dat zou moeten opgeven? Maar je zal wel een paar toegevingen moeten doen. En niet alleen omdat er een minifamilielid bij is, maar ook om je (in geval van pas-bevallen-mama) lichaam wat te ontzien. Er zijn trouwens genoeg boeken en apps voor sportoefeningen met/na een baby.

Oké, er zijn ouders die elke dag vers eten klaarmaken, een perfect proper huis hebben, de juiste hoeveelheid sport beoefen, de job van hun leven uitvoeren, er modieus uitzien, altijd op tijd komen en een geweldig sociaal leven hebben... Ik heb ze alleen nog nooit in het echte leven gezien... Maar leg de lat niet te hoog. Die mensen bestaan, vast wel, ergens. Punt. Ga na wat haalbaar is voor jezelf NADAT je kinderen hebt. Zo maak je geen loze beloften aan jezelf :) 

En vooral: GENIET!

 

*Rose kijkt voor de 3de keer vandaag naar bovenstaand filmpje*

 

x R x

Commentaar schrijven

Commentaren: 0