Sometimes all we need is a happy pill

happypills elmo sesamstraat vanzeflsprekendheid depressie

Hoe ga jij de strijd aan met vanzelfsprekendheid?

Het artikel van Rose een poosje geleden zette me enorm aan het nadenken.  Het ging namelijk over complimenten geven en krijgen van vreemden en hoeveel deugd dat wel niet doet. Ik geef haar helemaal gelijk trouwens en ik moet zeggen dat ik zelf regelmatig complimenten geef aan totale vreemden. Als ik iets prachtigs zie zal ik het ook melden ook. Zie ik een jas die ik ook wil? Dan vraag ik gewoon waar ze die mooie jas vandaan heeft!

 

Maar toen begon er iets te knagen... 

 

Geef ik wel genoeg complimenten aan de mensen die het dichtst bij me staan? Verdienen die dit niet ook?? 

 

Ohjee...

 

En daar komt een woord om de hoek gluren waar ik een grondige hekel aan heb...

 

Vanzelfsprekend

 

Vind jij het vanzelfsprekend dat je mama nog je was doet. Of een bloesje herstelt. Of je boterhammen smeert. Of je wat geld toestopt. Of je babysitter is op regelmatige tijden?

Vind je het vanzelfsprekend dat ze je Mental Coach is en uren naar je luistert als er iets scheelt?

Vind je het vanzelfsprekend dat je er telkens je op bezoek gaat, de frigo leeg plundert?

Vind je het vanzelfsprekend dat zij voor iedereen kookt op gezellige familie avonden?

 

Of vind je het misschien vanzelfsprekend dat je man je knuffelt in bed 's nachts?

Of dat hij koffie voor je maakt? Of lekker eten maakt?

Of de boodschappen doet? Of dat hij op de kleine let zodat jij wat kan rusten ook al heeft hij de hele dag gewerkt? Of dat hij je aanspreekt met gekke koosnaampjes die je doen lachen?

 

Of misschien vind je het wel vanzelfsprekend dat je kindje flink eet?

Of dat hij flink gaat slapen? Of dat hij flink zijn speelgoed opruimt?

Of dat hij dicht tegen je aan kruipt en je een dikke knuffel geeft, al dan niet met plakhandjes of een melkmuiltje?

 

Of misschien denk je nu wel."En ik dan?? Iedereen vindt alles wat ik doe ook gewoon vanzelfsprekend.  En ik doe dit. En dat. En dit. En dat. En ..."

 

Wel, ja! Daar mag je van mij gerust je op ergeren. Het is goed om voor jezelf ook op te komen!

Maar weet wel dat je pas iets goed kan veranderen als je vanuit jezelf start. 

 

Dus denk eens na bij alles wat zo normaal lijkt. En denk eens na over de laatste keer dat je er bij stilstond en er iets over gezegd hebt.

 

We kunnen zo gemakkelijk klagen over alles. Maar kunnen we ook appreciëren? ?

 

En toen zag ik het licht...

 

Sometimes all we need is a happy pill.

 

En hier zijn ze dan!!!! Mijn happy pillsssssssss

 

happypills happy happyvitamins pillen

 

Ik gebruik ze tegenwoordig voor alles. 

 

De grote kan ik vullen met iets lekkers of met een briefje of met een klein prulletje. Of zelfs met kleine happy pills. Dat deed ik laatst om aan iemand cadeau te geven. Want in de kleine happy pills zitten papiertjes waar je iets kleins op kan schrijven.  

Leg er zo ergens een neer. Of steek ze in je man zijn jaszak of leg het bij zijn ontbijt. Of prop er dus een aantal in een grote. 

Succes gegarandeerd!!!!

 

Ik gebruik ze nu ook sinds kort als taakjes- en als speelwijzer.

Als kleine bubbel zich verveelt kan hij een Happy Pill uit een potje pakken.  Op de papiertjes staan dan leuke activiteiten of andere dingen vermeld. Bijvoorbeeld: kleuren, een hoge toren bouwen en omgooien, verstoppertje spelen, dansen, liedjes zingen, was in het wasmachine steken, met de playmobil spelen, ... Noem maar op. Pilletjes met ideeën genoeg. En alleen al het uitkiezen bezorgt mijn bubbel veel plezier. 

 

Dus mensen... geluk zit soms in een klein hoekje. En als je andere mensen leert om alles minder vanzelfsprekend te vinden zullen deze mensen jou misschien ook meer appreciëren...

 

Have fun.

 

*Alice neemt een happy pill en leest "je bent een lekker dier "*

 

°big smile°

 

x A x

 

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Bonsje (donderdag, 15 december 2016 14:43)

    Jee wat leuk! Die wil ik ook