People with no kids don't know II

De strijd tegen betweters

Ik schreef er eerder al iets over en ik zal dat nu weer doen. Want je kan zaken blijven opsommen!

Met "People with no kids" bedoel ik natuurlijk niet iederéén zonder kinderen, maar soms ook gewoon "People with not MY kid" ;) Maar van de meerderheid van de mensen mét kinderen; eigen, pleeg-, stief-, adoptie-, klein-, neefjes, nichtjes, opvang-, school-, babysit-, noem maar op...; zal zeker wel iemand kunnen meeknikken.

 

Nu volgen 5 oogrolmomentjes:

Schoenen voor pasgeboren baby's - Wie heeft dit in godsnaam ooit verzonnen en had die persoon zelf kinderen? Ze zien er superschattig uit. Maar ten eerste, wat is het nut? Er is toch niemand die verwacht dat je pasgeboren spruit ineens de deur uitwandelt?! Ten tweede, eer je de tweede schoen e-i-n-d-e-l-i-j-k hebt aangekregen, is die eerste allang nergens meer te bespeuren! En ten derde, net zoals ALLE babyspullen, hebben ze een prijskaartje dat ik liever aan iets nuttigs uitgeef. Sokken, anyone? We hadden trouwens slippers als geboortegeschenk gekregen. Heel lief maar héél onbruikbaar...

'Ik neem wel een keizersnede' - Dit hoor ik best wel vaak. Wat de niet-medische, niet-levensnoodzakelijk, totaal niet-urgente reden ook is. 'Ik wil m'n foef in tact houden', 'ik betaal mensen om voor mij te werken',... Waar hebben die mensen ooit gelezen dat het makkelijker zou zijn om "eventjes" een keizersnede te nemen?! Buiten het feit dat er altijd risico's zijn bij een medische ingreep, is het echt NIET gemakkelijker.

Ik zal de situatie even schetsen: Er zijn veel meer mensen aanwezig bij de geboorte van je kindje (anesthesist, gynaecoloog, instrumenterende en assisterende verpleegkundigen, vroedvrouw en pediater én de partner), je moet een epidurale krijgen of een volledige narcose (er komt gegarandeerd een naald aan te pas), nadat je spruit op de wereld is gekomen blijf je alleen achter met een deel van de medische staf (vroedvrouw, pediater, partner en kleine zijn foetsie) en dan wordt je gesloten (deze term wordt echt gebruikt) en moet jij -of slechts de onderkant van je lichaam- ontwaken (terwijl je kind en partner op je zitten te wachten)... en dit is slechts tijdens de ingreep. Vergeet niet dat er ook een naderhand komt: pijn en ongemak. Just ask Alice. Dit wilt natuurlijk niet betekenen dat ik tegen keizersnede ben, allesbehalve! Ze kunnen levensreddend zijn! En als het moet, dan moet het! Maar het is bijna oneerlijk om tegen iemand te zeggen dat ze mààr een keizersnedes heeft gehad en niet "the real deal". Geloof me, het is "the real deal", maar dan anders. En om een keizersnede te eisen (zonder dat het nodig is, uiteraard) vind ik ook een vorm van onnodig risico's nemen ten gevolge van je kind!

 

Handschoenen met vingers - Vergeet de schoenen voor baby's, wil je echt een uitdaging, ga dan voor handschoenen met aparte vingers (of slechts een aparte duim). Ik ben ze gelukkig nog niet tegengekomen in mijn wintervoorraad, maar volgens Alice is dit de hel. En ik geloof Alice! Ik moet er niet aan denken om die wriemel-vingertjes van mijn monstertje in mini-handschoentjes te forceren. Ik heb soms al moeite met mijn eigen handschoenen. "Handschoenen". Ik heb ooit mijn hoofd door een mouw geforceerd zonder het (direct) door te hebben... Guess it's just me...

 

'Zeg toch gewoon dat dat niet mag' - Maar natuurlijk, waarom heb ik daar zelf niet aan gedacht? Ik zeg gewoon 'Nee, dat mag niet' en mijn kind zal van de eerste keer luisteren. Ya think?! Nu volgt een verhaaltje van mijn mama dat ik vaak genoeg heb moeten horen, over een kristalen zwaantje en het feit dat ik, kleuter Rose, daar niet aan mocht komen met als gevolg dat mijn mama daarna meerdere kristallen stukjes zwaan had... (Het spijt me nog steeds, mama!) Natuurlijk zal ik zaken ook gewoon verbieden, maar ik ga geen zwaanbrekende halsbrekende toeren uithalen. Zoals de befaamde glazen bollen in de kerstboom hangen. 'Zeg gewoon dat je kindje daar niet aan mag komen' Tuurlijk! Of Kaarsjes op het salontafeltje neerzetten. Ik dacht het niet! Hij zal het ooit wel leren, maar dan liever met een glas water dat hij "per ongeluk" omstoot dan met een gloeiend hete kaars. De messen liggen bij ons ook niet in de onderste lade. Precies om dezelfde reden. Hij weet dat hij de keukenkasten niet mag leeghalen, maar onze kwajongen zal het toch nog een keertje proberen. Gegarandeerd!

 

'Dan doen ze geen tweede keer' - Dit hangt een beetje vast met de voorgaande uitspraak. En opnieuw: Ya think?! Ons zoontje is een beetje volhardend en waarschijnlijk is hij niet de enige. Hij geeft zich niet zomaar gewonnen en blijft gewoon doorgaan totdat hij zijn doel heeft bereikt. Wat dat ook mag zijn. In een ander artikel had ik eens geschreven over het feit dat mijn man vroeger wel eens met cactussen wilde knuffelen... Blijkbaar is dat dus iets genetisch. Niet lang nadat dat artikel online kwam, kon ik met een pincet de mini-stekeltjes uit de handjes van het monstertje plukken... Auw! Of voor het monstertje 'Aj!'. Dan zal hij geen tweede keer doen... Niet op dezelfde dag, nee. Volhardend... Ik kon hem gelukkig net op tijd van de cactus weg tackelen.

 

 

Worden jullie soms ook geconfronteerd met uitspraken of uitvindingen waar je ogen spontaan van beginnen te rollen?

 

'Laat hem maar, zo leert hij het wel'

 

 x R x

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0