Het Tweede Kind Syndroom

Eerste kind: Oooh! Tweede kind: Mmmh! Derde kind: Pfff?

Geschreven door Rose

Bij je eerste kind ben je super bezorgd, bij je tweede al minder en bij de volgende...
Maar laten we niet te hard van stapel lopen en even terugkomen op dat tweede kind. Ooit al eens gehoord van het Tweede Kind Syndroom? Wel, nu we ons tweede kindje verwachten maak ik me hier toch zorgen over... Wanneer je het tweede kind syndroom opzoekt op Google blijkt het ook echt te bestaan. (Het is dus niet zomaar een samenstelling van woorden die mijn creatieve brein heeft samengesteld)

Er bestaan verschillende namen/filosofieën voor: het Second Child Syndrome, het Middle Child Syndrome of het Birth Order Effect. Het gaat niet om een ziekte of aandoening maar over hoe je leven beïnvloed wordt door je geboorterangorde (elke filosofie benadert het op een licht verschillende manier)...
Hier kan je psychologisch heel diep op ingaan en in sommige gevallen zullen de overeenkomsten treffend zijn. Het is maar hoe je het bekijkt… (vb: Het eerste kind zou perfectionistisch zijn, het tweede rebels en het derde komt overal mee weg)

 

Maar ik wilde het hebben over het gedrag van de ouders bij de komst van een tweede kind. Dus (voorlopig) geen filosofisch gezever over de karaktervormende effecten van je “rangorde” in een gezin maar wel een verdieping in onderstaande fictieve tabellen:

 


 

"Bij je eerste kind is alles nieuw en spannend en wil je de perfecte ouder zijn. Je huis is volledig babyproof en alle maaltijden zijn perfect afgewogen… Bij het tweede kind is het een ander verhaal..." 

Nu ik zwanger ben van een tweede kindje ben ik mij heel erg bewust van het “Tweede Kind Syndroom” en wil ik dit voorkomen. Maar is het feit dat ik me hier überhaupt zorgen om maak niet genoeg? Ik bedoel, ja ik ben al 30 weken zwanger en nee we hebben nog geen kinderkamer. Maar aan de andere kant, ons monster krijgt een nieuwe kamer dus eigenlijk heeft de oudste nog geen kamer en de mini wel.

Het is ook niet zo dat ik de zwangerschap nu als vanzelfsprekend beschouw, misschien zelfs het tegendeel. Tijdens deze zwangerschap let ik evenveel, al dan niet nog meer, op met wat ik in mijn mond steek. Ik ben zelf van het principe dat je niet als een bezetene ingrediëntenlijstjes moet nakijken of druppels alcohol moet detecteren en elimineren, maar toch ben ik voor mezelf heel streng. Gewoon omdat ik mezelf ken en mezelf heel graag de schuld geef van iets... #zelfkennis

Maar sommige zaken geraken wel door de mazen van het Tweede Kind Syndroom-net (nu al, de mini is nog niet eens geboren): de geboortekaartjes zijn nog lang niet gekozen, de slaapkamer is nog in gebruik door het monster, babybeurzen werden gemeden,... Maar, mijn zwangerschapsdagboek wordt netjes ingevuld, (enkele) nieuwe kleertjes werden gekocht en er worden bump-foto's genomen!
Oké, (voorlopig) geen tweede kind syndroom. Maar ik wil ook geen De-Eerste-Pannenkoek-Mislukt-Altijd-Syndroom bekomen. Je weet wel, "wat er ook gebeurt het is altijd de schuld van de oudste". Of iets in de aard van: de eerste was niet goed genoeg dus we namen een tweede kind (om het opnieuw te proberen). You know dat sommige kinderen dat durven te denken. 
Natuurlijk is het eerste kind een beetje een proefkonijn geweest, maar dat betekent niet dat hij er niet toe doet. En een tweede kind is nooit een vervanging of een herkansing. Het kan eerder gezien worden als een teken dat onze liefde groot genoeg is voor nog een tweede spruit én dat we die liefde graag delen met de eerste spruit. Want broederliefde is toch ook iets speciaals! 
 
Dus
Nee, mini, je bent niet zomaar een tweede kind. Net zo zeer als dat het monster niet zomaar een probeersel is.
Ja, mini, je gaat de “afgedankte” spullen van het monster krijgen, maar we weten dat ze goed zijn.
Ja, monster, je gaat niet meer de enige zijn, maar daardoor zal je niet minder speciaal zijn.
Ja, mini, er loopt een groter monster rond maar we zullen je niet (altijd) vergelijken, je mag alles op je eigen tempo ontdekken en doen. Zolang je maar van de cactussen afblijft!

 

x Rose x
Ps: Wanneer er een derde kind komt, dan schuift het Tweede Kind Syndroom gewoon op volgens de filosofie.

Commentaar schrijven

Commentaren: 0