Bevallen met een startknop: De inleiding

Wanneer de natuur een klein duwtje in de goede richting nodig heeft...

Geschreven door Rose

<< Lieve mini, ik weet dat ik eerder heb geschreven dat je zo lang in mama's buik mocht blijven zitten als je wilde, maar je bent geen olifantje. En langer blijven zitten gaat dat ook echt niet veranderen.>>

Hoewel olifantjes best schattig zijn, gaat het dat toch echt niet worden, dus kreeg ik een uiterste bevallingsdatum en dan zou ik worden ingeleid. 

Ik zou liegen als ik schreef dat dit mij niet zenuwachtig maakte. En stiekem heb ik mij aan de ananas en tonic gewaagd, ik heb zelfs het hele huis gepoetst! Maar zonder resultaat. Geen weeën, geen gebroken water, niet eens een slijmprop te bespeuren (wel een proper huis!).

 .

Spontaan zal de bevalling dus niet gaan beginnen, maar wat houdt dat inleiden nu precies in? Dokter Google is natuurlijk een gemakkelijke allesweter om even gauw te contacteren, maar hij is niet erg goed in het nuanceren van de zaken. 

 .

De bevalling van een tweede kind zou over het algemeen "gemakkelijker" gaan, maar geldt dat ook wanneer de bevalling ingeleid moet worden? Inleidingen zijn volgens dr. Google pijnlijker en langdradiger. Want (1) je krijgt de kans niet om geleidelijk aan te wennen aan de weeën, (2) je lichaam maakt geen natuurlijke pijnstillingshormonen aan (aangezien de pijngevende hormonen ook niet natuurlijk worden aangemaakt maar kunstmatig zijn), (3) je "hangt vast" aan een infuus...

 .

Iedere bevalling is natuurlijk anders, maar om goed voorbereid te zijn ga ik liever uit van het ergste dan van het gemakkelijkste. Want verhalen zoals: vrouw bevalt zonder dat ze het wist, haalt misschien sneller de krantenkoppen, maar verhalen over bevallingen van 12u en meer, komen vaker voor... 

 .

Genoeg redenen voor een slapeloze nacht, voorafgegaan met pikant avondeten (you never know...).

 .

's Morgensvroeg mochten we het ziekenhuis binnen, van uitslapen kwam dus ook al niet veel in huis. Het monster mocht bij mijn schoonouders blijven logeren, niet wetende dat hij de dag erna grote broer zou worden!
.
Het binnenwandelen in het verloskwartier voelde vreemd aan, zo zonder weeën maar wel al helemaal bepakt en bezakt met alles voor de bevalling en erna... Ik mocht mij op de bevallingstafel installeren en werd aangeschakeld aan de monitor. Het infuus werd klaargemaakt en na een klein prikje in mijn linkerhand begon de medicatie binnen te stromen. De medicatie wordt geleidelijk aan opgedreven, iedereen reageert namelijk anders. "Er zijn vrouwen die onmiddellijk iets voelen en er zijn er die om 18u nog steeds iets hebben van wanneer-begint-het-nu". Ik begon al te duizelen aan de gedachte alleen, totdat ik zag dat het kraantje van de effectieve medicatie nog niet openstond... wat zenuwen al niet kunnen doen.
.
En toen begon het wachten... Rond 11u begonnen de harde buiken al meer als weeën aan te voelen en na de middag heb ik duchtig gebruik gemaakt van mijn yoga-ademhalingsoefeningen. Uiteindelijk had de vroedvrouw mijn medicatie maar een keer of drie kunnen verhogen en zelfs een keertje moeten verlagen. De wee-opwekkers dienen om het kwartier verhoogd te worden, dit kan tot maximaal 240 eenheden (als ik het correct heb onthouden). Ik had blijkbaar al met 60 eenheden genoeg.
.
Of de bevalling nu langer en pijnlijker was dan een bevalling die spontaan begint, kan ik niet direct zeggen. Het was kort maar krachtig: Waar ik bij de bevalling van het monster al twee dagen op voorhand weeën had, had ik ze nu in 2 uur. Minder lang dus, maar wel aan een fors tempo! Ik ben zelfs niet in het bad geraakt, hetgeen veel verluchting gaf bij mijn eerste bevalling. 
.
Een nadeel aan bevallen met een inleiding was wel dat de mini ook reageerde op de medicatie. Zijn harttonen werden af en toe wat minder en om dat goed in de gaten te houden werd ik om de zoveel tijd gemonitord. Het monitoren doet geen pijn (met een elastische band wordt er een toestel aan je buik bevestigd) maar het belemmerd wel je bewegingsvrijheid. In plaats van rond te lopen, op de zitbal te wippen of wat-dan-ook-helpt, zit je “vast" op de bevallingstafel. Maar uiteindelijk ging het bij mij zo snel dat ik, met de monitoring nog rond mijn buik, ben bevallen.
 .
Om 13u44 zei de gynaecoloog pak hem maar en nog voor de vroedvrouw een handdoek kon leggen om mijn pyjamaatje beschermen, lag hij al bovenop mijn buik, in mijn armen. Het was een bevalling vanuit de boekjes (volgens de gynaecoloog) en ondanks de inleiding is de bevalling dus zeer vlot verlopen. Mijn hele verblijf in het ziekenhuis is dan ook geheel zonder pijnstilling verlopen *Hoera voor een hoge pijngrens*.
.

Dus aan allen die ingeleid dienen te worden: Elke bevalling is anders en een inleiding betekent niet altijd pijnijker!

 

x Rose x

Commentaar schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Roxanne (maandag, 24 juli 2017 13:56)

    Fijn dat je inleiding goed verliep! Mijn inleiding is ook goed verlopen, maar ging toch anders. Ik mocht me in de ochtend melden, mijn ontsluiting werd gemeten (1 cm) en er werd een balonnetje geplaatst. De ochtend erna werd weer gecheckt (en ik heb al die tijd mesntruatie achtige krampen gehad, in de nacht viel me op dat ze regelmatig waren), en bleek ik 4 cm ontsluiting te hebben. Balonnetje werd verwijderd, ik werd naar de verloskamer gebracht. Om 08 uur werden mijn vliezen gebroken, om 10 uur had ik 6cm en een weeën storm. Uurtje later pijnstilling gekregen zodat ik wat energie kon sparen. Binnen no time had ik 9 cm. Ik heb met volledige ontsluiting een heeeeeeeeeeeeel mini beetje weeën opwekkers gehad omdat de pers weeën niet wilden. 20 minuten actief persen, en om 15 uur had ik ons meisje op mijn buik liggen! (1e kindje)

  • #2

    Rose (maandag, 24 juli 2017 14:28)

    Dag Roxanne, wat interessant! Zo te lezen heb je echt een heel andere inleiding gehad. En precies ook nog vlot gegaan, gelukkig :) Gek hoe snel je alles vergeet zodra je kindje bovenop je buik ligt, he? x R x