Kinderen krijgen, hond verwaarlozen?

De invloed van kinderen op huisdieren

Geschreven door Rose

In 2010 hebben we een hond gekocht. Eigenlijk gingen we "gewoon" naar een nest puppies kijken en plots waren we op weg naar huis met een puppy op de schoot. De puppy in kwestie was groter dan mijn vorige hond ooit geweest was en was helemaal nog niet klaar met groeien.

Om je een beeld te kunnen vormen: Yorkshire terriër & Rottweiler

Ondertussen, 7 jaar later, hebben we er twee nieuwe huisgenoten bij die al helemaal niet uitgegroeid zijn. En ik moet zeggen dat ik me af en toe een beetje schuldig voel.
.
Onze hond is nog altijd een schat van een beest, maar hij is wel twee treden gezakt op onze aandachtsladder (of 1 trede, aangezien die bovenste gelijk verdeeld is onder onze twee kindjes). Op welke trede zij ook staat, het is in elk geval niet meer de bovenste.
Maar de degradatie van onze hond wilt niet zeggen dat ze minder liefde krijgt. Want in principe heeft zij er nu een nieuwe aanbidder(s) bij. Het monster heeft in elk geval een dikke boon voor onze waf. Soms tot ongenoegen van de hond in kwestie, aangezien die wel eens kan genieten van wat rust; dan gaat ze heel subtiel aan de andere kant van de tuin liggen ;)

Neen, er wordt niet (in het gezicht) gelikt! Maar soms wordt het wel geprobeerd... Foei, foei!

Daarbovenop komt dat  wij nu ook een pak minder gaan wandelen met onze hond. Vroeger was dit bijna elke dag en op vrije, zonnige dagen, zelfs twee maal per dag. Maar tegenwoordig zijn we al blij als we even op ons gat kunnen neerploffen in de zetel. Van wandelen komt er dus niet veel in huis. Een kwestie van tijd en handen te kort.
Want wanneer we wel gaan wandelen is dit niet zomaar "efkes gauw". Nee, de mini en het monster kunnen natuurlijk niet alleen thuis blijven en daarbij, ook zij verdienen wat frisse lucht ;) 
Of de waf het zo erg vindt, dat we minder gaan wandelen, weet ik nog niet zo. Ze kon redelijk afgemat thuiskomen na één van onze "toerkes". Maar er wordt nog steeds gewandeld, is het niet met z'n allen, dan is het door mijn man in zijn eentje. De hond heeft dus niets te klagen.
 
Zelfs op voedselvlak heeft onze hond niets te klagen, zeker nu niet. Ze kreeg sowieso al de "betere" brokken (voor de andere brokken trok ze haar neus op), maar nu zit er heel af en toe eens een extraatje bij. Want als het monster zijn bordje niet helemaal leeg krijgt (ja, af en toe komt dat eens voor), dan mag onze hond dat verwachten tussen zijn brokken.

 

En over luxe gesproken, hij hoeft zelfs zijn mand niet uit voor zijn brokjes, het monster zal deze met plezier één voor één geven. O zo schattig! Zeker wanneer je weet dat onze woef bijna 4 keer zoveel weegt als onze kleine man ;)
Natuurlijk blijft zo'n (grote) hond én kinderen altijd een lastige combinatie (Ik heb er al eerder over geschreven). Ze zullen dus nooit alleen bij de hond mogen zijn, hoe lief ze ook zijn. Maar ik ben wel heel blij dat ze zo goed met elkaar overweg kunnen. Het monster trakteert onze hond regelmatig met een dikke knuffel en wanneer hij met het water speelt zal hij altijd een kommetje water naar de hond brengen. Soms probeert het monster echter paard te rijden op onze hond (helemaal niet oké natuurlijk), maar dat weet onze hond op geheel kindvriendelijke manier te vermijden; poep omlaag en het monster glijdt zo terug van haar rug af.

Om de vraag nog even te beantwoorden: Neen, onze hond wordt niet verwaarloosd, hij heeft er gewoon een paar aanbidders bij ;)

 

Rose x

Commentaar schrijven

Commentaren: 0